Tristan Hoffman Challenge - Blog

Laatste blog Janine Tops THC 2017

De klim

Vanmorgen om 04.45 uur ging de wekker al. Aangezien Noël om 5.00 uur aan het ontbijt moest zitten en ik haar wilde ondersteunen zaten wij dus met de wandelaars al vroeg in de ontbijtzaal. Na het ontbijt en het pakken van de laatste spullen Noël uitgezwaaid. Toen werd het tijd om mijn eigen spullen te pakken en mijn fiets klaar te maken. Met de rugzak op lopend naar het hotel voor mijn fiets en er dan achter komen dat je je kleding nog in de ontbijtzaal hebt liggen. Op de fiets gauw weer terug en net op tijd binnen om met de C- groep naar de trein te gaan. De vroege C- groep ging op de fiets naar het station om vervolgens met de fiets in de trein naar Prato te vertrekken. Het was net tienertoer. Strava aanzetten, want dit hoort er natuurlijk gewoon bij ;)

Bij de parkeerplaats aangekomen gaat het dan toch echt beginnen. De THC 2017. De Stelvio. Na de knuffel van Nicole en het startsein van Tristan fietsen we richting de Stelvio. Ik fiets lekker, mijn benen voelen goed. De berg wacht…48 haarspeldbochten. Na de eerste klimmetjes ( voor mij in ieder geval, voor een ander vals plat) merk ik dat het iets moeilijker wordt en moet ik veel andere fietsers voor laten gaan. Na de tunnel zie ik het bordje 48. Nu gaat het beginnen ( terwijl ik dacht dat het al begonnen was). De eerste bochten zijn lang, en het aftellen duurt dan ook lang. Het is een serieuze klim, maar ik voel me goed. Bij de eerste pauzeplek heb ik dan ook nog volop babbels, maar die gaan er vervolgens snel vanaf. De eerste fietsers die om 9.00 uur vertrokken zijn passeren mij dan ook al snel. Maar wat is dit een mooie belevenis. Ik fiets in het midden tussen allemaal THC-ers en ben een echte deelnemer. Achter mij fietsen ook nog heel veel mensen en dat is toch best wel uniek voor mij.

Ik neem even een rust samen met Marlyn en vul mijn bidon met ijskoud water bij een put. Dinant komt er ook aanfietsen en net als vorig jaar duiken we op kop in de put. Heerlijk koud, en dus kunnen wij er weer even tegenaan !!!!

Ik maak vrienden op de fiets met twee mannen die in hetzelfde tempo fietsen als dat ik doe, Patrice en Mario mijn helden voor vandaag. We pakken regelmatig onze rustmomenten, vooral in het bosgedeelte merk ik dat het echt zwaar is. Daar had Remco ons ook al op voorbereid, maar helemaal voorbereiden kun je je hier niet op. Af en toe lopen we een stukje, gewoon omdat we denken dat we dan sneller boven zijn. De kerngroep rijdt af en aan op de berg en vragen of we nog iets nodig hebben. Een wonder….een motor in de fiets ???? Nee eigenlijk hebben wij alles maar merken wel dat het zwaar wordt.

Onderweg kom ik Diane O tegen en ze vraagt hoe het gaat. Ik geef aan dat het zwaar is. De woorden; je moet wel genieten van het mooie uitzicht, is er voor mij niet bij. Ik geniet alleen van het asfalt dat onder mijn fietsbanden voorbij trekt.

Aangekomen bij post twee staan Henk Gerritsen en Wilma van der Donk ons op te wachten. Ze voorzien ons van drinken en fruit. Na een babbeltje is het tijd om verder te gaan. Patrice, Mario en ik….de drie musketiers. Het fietsen wordt zwaarder, het wordt drukker op de Stelvio met verkeer maar we vervolgen onze weg.

We kunnen niet wachten om het bos weer uit te zijn.

Even later zie ik hem weer staan, mijn rots in de branding, mijn naartoe fiets punt Remco Veldhuis. We praten even wat en vol goede moed stap ik weer op de fiets. Het begint wat kouder te worden, en ik krijg kippenvel. Mario en ik wisselen het lopen en het fietsen af, maar proberen wel zoveel mogelijk te fietsen.

Bij het hotel aan gekomen staat Remco ons op te wachten. Mario en ik zijn kapot….en dan moeten wij nog zeker 6 km ( of meer). Remco stelt ons de vraag, of eigenlijk zegt hij het zelf al; jij wilt gewoon zelf naar boven komen he ? Ja Remco, dat klopt. Gewoon op de fiets naar boven. En na 1 seconde krijg ik er bijna spijt van. Voor ons ligt het laatste stuk van de Stelvio en ik vraag mij af waarom ik dit eigenlijk gezegd heb. Maar diep in mijn hart weet ik dat ik vanavond alleen maar een goed feestje kan vieren als ik daadwerkelijk op de fiets boven ben gekomen. En wat is nu 6 kilometer !!!!!!!

Mario en ik pakken onszelf en de fiets weer op en gaan rustig het laatste gedeelte beklimmen. Marco en Ronald rijden met hun bus heen en weer, laten ons weten dat we toppers zijn. De bus stopt en ik stop ook. Ik merk dat ik even emotioneel wordt, en de schouder van Marco biedt troost. Ronald geeft me een high five.

En dan zie ik ineens Remco met de fiets naast me staan. Ik zag het niet aankomen, maar ondertussen weten we beiden dat dit het moment is om samen te fietsen. Het laatste stuk naar de top. Ook voor Mario komt er hulp van boven. We fietsen zonder veel te zeggen op weg naar de laatste post. Ze hebben op ons gewacht, en na de banaan en het water vervolgen wij onze weg. Remco legt zijn hand op mijn rug. Als ik een grapje wil maken kijkt hij mij streng aan en zegt: blijven concentreren mevrouw Tops. Hij heeft gelijk. Ik ben nu niet in de positie om grapjes te gaan maken. Mario fietst iets achter mij en Patrice heeft zijn fiets ingeruild voor wandelschoenen. Boven ons horen wij mensen juichen, Sabine horen wij mensen binnen halen via de microfoon. We zijn er bijna.

Er komen steeds meer mensen naar beneden fietsen om ons te ondersteunen. Ook Hans H. zoals hij mij belooft heeft. Hij vraagt Remco wat de beste tactiek is, streng zijn voor mij of juist poeslief…Voor dat ik überhaupt wat kan zeggen hoor ik de woorden; concentratie mevrouw Tops. Hans weet genoeg. En dan komt daar eindelijk de laatste bocht in zicht. Maikel schiet nog even een leuke foto en dan…..de laatste bocht. Remco geeft aan dat ik dit laatste stuk alleen ga fietsen. Nu nog even flink doortrappen en dan ben je er. Hans en Mireille blijven naast mij fietsen.

Nog even lachen voor de foto….en dan…….op weg naar de top, naar iedereen die daar staat te wachten. Mijn nichten en neef, mijn vriendinnen en iedereen die je kent.

Ik ben boven ( en dit keer niet helemaal de laatste). Van Tristan krijg ik de mooie onderscheiding, Rik W. stelt mij wat vragen terwijl Ferry de camera op mij richt. De likeur 43 komt bij Noël uit haar heuptasje. Foto’s worden gemaakt. Noël, Kim en Gijs. Ellen, Els en Leon. Hans en Ivo…..en nog 140 deelnemers. We hebben het gedaan.

Ik bedank Remco, mijn steun en toeverlaat. Maar ook Mario en Patrice. Wij, de 3 musketiers….we hebben het gered.

Dank aan de kerngroep, de support onderweg, de deelnemers, de sponsoren.

Deze Challenge was wederom geslaagd.

En nu is het tijd voor het diner en het avondfeest. Vanavond wordt de cheque overhandigd voor Kanjers voor Kanjers .Wil je weten hoe dat is verlopen, kijk dan op www.tristanhoffmanchallenge.nl. Daar zullen alle foto’s en de film op geplaatst worden.

janinemario

Janine blog 4 - Donderdag 22 juni 2017

Woensdagavond was er het officiële welkom woord, en daarmee is de THC 2017 echt begonnen. Net als elk jaar werden we verwelkomt door de Kerngroep van de THC. De drijvende kracht achter dit geweldig goed georganiseerde evenement. De deelnemers die al jaren meegaan weten dat Sabine altijd even enthousiast haar welkom woordje doet. Het genieten met de hoofdletter G zat er dit jaar niet bij. Dus bij deze; laten we gaan genieten met de hoofdletter G. Zo toch nog een keer gezegd.

Tijdens het welkom woord werd aangegeven dat de fietsers uit de C groep de mogelijkheid krijgen om een uur eerder te vertrekken dan de gebruikelijke tijd. Ik werd hier heel erg blij van. Ik zag op de lijst dat heel veel deelnemers hier heel blij van werden want in een korte tijd was er al een lange lijst.

Na het welkom woord met mijn familie en vriendin Noël heerlijk langs het zwembad gezeten met de voetjes in het water. Ook de avonden blijven warm, dus dit is een heerlijke afkoeling. Voelt heerlijk met je glas Aperol langs de waterkant.

Vanmorgen de gezamenlijke groepsfoto gemaakt. Wat een mega grote groep dit jaar. Handjes op de rug, glimlach van oor tot oor en buik in houden ( dat moet ook wel als je op rij 1 staat)

Na de foto weer een fietstochtje gemaakt. De groep van gisteren werd iets uitgebreid en we hebben weer hetzelfde stuk gefietst. Met nicht Ellen even een goed gesprek gehad. Ik had gisteren en vannacht een enorme druk op de borst. Ik heb mijn zenuwen niet meer in bedwang en de tranen rollen over mijn wangen tijdens het fietsen. Ik ben bloednerveus voor de grote dag en twijfel of ik het wel kan. Met Ellen afgesproken om vanmiddag samen even wat ademhalingsoefeningen te gaan doen. Na de wijze woorden van Ellen en mijn goeie benen vandaag naar een heerlijk kopje koffie gefietst. Ook de terugweg verliep beter dan gisteren en na een duik in het zwembad kom ik tot de conclusie dat ik mij beter voel dan gisteren en dat ik het maar gewoon moet laten gebeuren. Na de douche met Noël een hapje gegeten.

Remco Veldhuis en Tristan Hoffman zijn vandaag de Stelvio op geweest. Twee doorgewinterde fietsers ( toch ?) Ik zag wat foto’s en een filmpje voorbij komen. Zoals Tristan zei; het is een mooie berg maar wel een hele serieuze klim. Remco vulde aan met……prachtige klim, en iedereen komt morgen boven. Dank jullie wel voor deze mooie woorden.
Ik ben er klaar voor !!!!!!!!!!!!!

IMG 4977 Custom Custom
 MG 3714 Custom Custom

Janine blog 3 - Woensdag 21 juni 2017

Gisteren zijn wij vertrokken naar Italie. De reis verliep voorspoedig en gezellig. Bij aankomst in het hotel konden wij gelijk aansluiten bij het diner. Wat een luxe.

En hoe leuk is dat om iedereen weer te zien en te spreken. Sommige mensen zie en spreek ik maar 4 dagen per jaar tijdens de THC en toch heb je het gevoel dat je elkaar al jaren kent.

Na het diner de spullen uit de auto gepakt en naar de kamer. De warmte van de dag was nog steeds in mijn lichaam aanwezig dus eerst maar even douchen ( sorry voor diegene die ik gekust heb met een bezweet gezicht)
Na de douche omkleden en naar beneden voor een drankje op het terras bij ons eigen hotel. Wat is het weer vertrouwd om met iedereen samen te zijn. En allemaal met het zelfde doel.

Dinsdag zijn er al een paar de Stelvio op geweest. Met de fiets, hardlopend en wandelend. En iedereen zegt hetzelfde, het is een geweldig mooie berg, maar wat een zware beklimming. En dan komt de twijfel weer naar boven…….Kan ik dit wel, heb ik wel genoeg getraind ? Waarom leg ik mijzelf dit weer op, had ik gewoon beter niet mee kunnen gaan….bla bla bla.

Ophouden met zeuren Tops….Opgeven is nu geen optie meer !!!!!!!!!!!!!!!!!!

En dan nog even een drankje doen bij het andere hotel, het hotel waar iedereen elke keer samen komt. Het is een drukte van jewelste bij het zwembad. De meeste deelnemers zijn nu binnen. Morgen komt er nog een klein clubje aan.En dan is het tijd om het bed in te duiken. De lange reis eist nu zijn tol.

De nacht is kort aangezien Noël en ik om 6.15 uur beide wakker worden van het verkeer en de sproei- installatie naast ons hotel. We zitten dan ook om 7.00 uur al in de ontbijtzaal te genieten van een heerlijk ontbijt.

Om half 10 afgesproken om te gaan fietsen met Ellen, Els, Leon, Arjen, Marjoleine, Mieke en ( oeps hoe heet ze ook alweer). Het is al behoorlijk warm, en mijn fietskleding is daar niet op gemaakt ( mijn lichaam trouwens ook niet) na een heerlijke kop koffie op de helft van de route weer rustig terug fietsen. Dat werd bij mij echt rustig, want de hitte grijpt mij vast en ik merk dat ik moeilijker begin te ademen. Aangekomen bij het hotel gelijk het zwembad in met Leon. Beide gewoon in de fietskleding. Wat is dit heerlijk…afkoeling….

Janine Blog 3b
Janine Blog 3a

Janine blog 2 - Maandag 19 juni 2017

Nog maar 1 dag en dan stappen wij in de auto naar Italië. Samen met de hardlopers Kim en Gijs en wandelaarster Noël ga ik morgenvroeg vertrekken. Eerst de kinderen naar school en dan…..op naar THC 2017.

De afgelopen weken weer druk aan het trainen geweest ( niks komt vanzelf ;)
Af en toe ga ik er even in mijn eentje op uit. Gewoon even de kop los en fietsen. Dat ik dan niet even goed oplet en daardoor de weg wel eens kwijtraak, tja dat hoort er dan bij. Maar als het weer meezit is dat niet erg.

De Posbank moest natuurlijk ook weer meegenomen worden. Klimmen moet je blijven doen om goed voorbereid op reis te gaan. Dus samen met mijn nicht Ellen en haar man Wim op 2e Pinksterdag de Posbank op. We hadden heerlijk weer en met gids Ellen kom je op de mooiste plekken. Ik zag op Strava dat ik nu beter heb gefietst dan een paar weken geleden tijdens de Holland Classic. Dat geefts de burger moed !!!

De laatste weken ben ik aan het opletten wat ik eet en drink, en vraag mezelf nu af: waarom ben ik hier niet eerder mee begonnen ?????? Elke kilo teveel is extra gewicht de Stelvio op slepen. Ik sleep gewoon 10 kilo zand extra mee naar boven. Niet heel erg slim.
Gelukkig de laatste weken nog even wat grammetjes verloren dus dat scheelt dan weer wat.
De laatste week veel rust genomen ( ook verplicht i.v.m. een blaasontsteking)

Afgelopen zaterdag mijn fiets weggebracht naar de Radstake. Daar is hij ( of is het een zij ?) in een speciale fiets doos gepakt om vervolgens met de vrachtwagen mee te gaan naar Italië.

De gehele organisatie van de THC is zo professioneel, overal wordt aan gedacht.

  • Gezamenlijke fietstrainingen
  • Informatie avond
  • Fietskleding
  • Mogelijkheden voor fietsafstelling
  • Vervoer van je fiets
  • Verblijf in Italië ( betaal je natuurlijk wel zelf)
  • Een paar hele gezellige dagen met een groep enthousiaste deelnemers.
  • Een prachtig mooie beklimming

Janine blog 2En aan dit alles mag ik deelnemen :)

En nu is het tijd om de auto in te pakken. Mijn schoenen, helm en wielerkleding zijn het belangrijkst dus die eerst. En dan natuurlijk de gebruikelijke dingen als een ID kaart , kleding, zonnebril en natuurlijk een paar flesjes bier, chocomelk en een heerlijk wijntje voor de avonduren. Mijn bikini laat ik dit jaar thuis  :(

Welterusten, en tot in Italië.

Fietser Janine Tops vertelt...

Eigenlijk tegen alles in heb ik mij weer opgegeven voor de THC 2017. Vorig jaar heb ik heel hard geroepen dat het mijn laatste jaar zou zijn, en tot eind december 2016 was ik hier ook nog van overtuigd.

Op 31 december ( oudejaarsdag) gaan wij altijd om 16 uur met een paar vriendinnen borrelen bij de Lange Gang. Daar hebben we ook altijd een jaarafsluiting en kijken we vooruit op het nieuwe jaar. Mijn vriendin Noël gaf vorig jaar al aan dat ze graag een keer mee wilde wandelen met de THC. Ik zei toen…doen!!!! Je ziet de bui al hangen….maar alleen als jij ook meedoet…
Na een paar borrels hebben we de ‘stoute’ schoenen aangetrokken en ons opgegeven voor de THC 2017.

De week erna kreeg ik toch weer twijfels. Wilde ik dit echt wel? Ik ben nu 3 keer als deelnemer mee geweest waarvan ik 2 keer als laatste boven op de berg aankwam. Dat ik de laatste ben vind ik niet zo erg, maar wel dat iedereen dan al snel weer naar beneden gaat . Op de Mont Ventoux was ik niet als laatste boven. Ik mocht met 9 anderen iets eerder vertrekken (pak ‘m beet een half uur). Deze “voorsprong” was echt geweldig. Onderweg kwam ik allemaal andere deelnemers tegen en ik voelde mij echt een deelnemer. Zo anders dan de andere twee jaren waarin ik mij vooral een solist voelde. Ik kreeg 5 kilometer voor de top altijd wel “gezelschap ‘van Remco, maar dat is toch anders dan fietsen met de deelnemers. Remco fiets nl alleen met de LAATSTE mee. Als je dan als laatste boven komt is dat heel bijzonder. Op het moment dat ik mijn emoties weer onder controle heb is bijna iedereen alweer bezig met de afdaling. Dat snap ik echt heel erg goed. Als je al uren boven bent wil je naar beneden…douchen en het terras op.

Dus…wat moeten we doen om nu eens niet als laatste boven aan te komen….TRAINEN, TRAINEN EN NOG EENS TRAINEN.

De wintermaanden zijn voor mij een beetje dramatisch. Ik ben geen mountainbiker, dus dan maar de sportschool in. Ik was al begonnen met de Milon en therapie van Ivo voor mijn knie. Die therapie hakt er behoorlijk in. Ivo beult mij helemaal af. Mijn bovenbenen moeten beton worden zodat ze mijn knie gaan ontlasten. Tja en als Ivo het zegt …

En dan eindelijk begint het goede weer. Op zaterdag 11 maart wordt mijn fiets afgestoft…..kleding uit de kast en fietsen maar. Gewoon even alleen…het voelt goed. Ik voel me goed….ik was even vergeten hoe het voelde…. Na een kleine 50 km ben ik weer thuis. THC 1 zit erop! Maandag ga ik heerlijk fietsen met Arjen. We spreken hierbij af dat wij elke maandagmorgen gaan fietsen. Als we dat netjes volhouden komen we er wel (42 km op de teller).
De woensdag reserveer ik voor Els. Zij gaat dit jaar ook mee op de fiets de berg op. We spreken af dat we de woensdag samen gaan fietsen. Ik mag de route bepalen want Els kent de omgeving nog niet zo goed. Nou met deze vaste fiets momenten moet het goed gaan komen.

Op 19 april heb ik al 600 km op de teller staan.

Ik heb nog maar 1 gezamenlijke training meegemaakt, maar pak mijn fietsmomenten echt wel. Dan begint de meivakantie en vallen de maandag en woensdagmorgen weg. De avonden zouden nog kunnen, maar het weer gooit roet in het eten. Dus na de meivakantie maar weer flink de fiets op. Ik moet hoe dan ook de 1200 km kunnen halen. Samen met Ellen, Wim en Leon gaan we de Holland Classic fietsen vanaf Papendal. 60 km met ongeveer 700 hoogtemeters. De dag begint goed, maar al snel merk ik dat ik niet in de wieg ben gelegd om te klimmen (ik ben ook veel te zwaar voor dit soort geintjes). Ondanks het feit dat ik langzaam klim kom ik wel elke keer boven en ben snel hersteld. Tijdens de wekelijkse trainingen gaan we de Needse Berg regelmatig op. Eerst zittend en dan ook staand op de trappers. Het is zwaar, maar het voelt goed. Ik krijg er steeds meer zin in.

En dan komt er een mail vanuit de THC dat er een klimtraining is in Tecklenburg. Oeps….die probeer ik elk jaar te mijden, want als ik het hier al zwaar krijg, hoe moet dat dan op de Stelvio ??? ;(
Toch geef ik me op, ik heb ook geen keus vind ik zelf. Als ik dit niet doe en straks op de Stelvio weer problemen krijg vrees ik dat ik alle sympathie verloren heb door mij af te melden voor Tecklenburg. De avond ervoor hebben wij een feest, en ik besluit om te rijden en dus te bobben ( keuzes maken zei ooit iemand tegen mij). Het is zondagmorgen half 7, mijn wekker gaat en ik sta in een mum van tijd aangekleed beneden. Bak yoghurt met een banaan, koffie, krentenbol. Twee broodjes mee voor onderweg. Repen, bidons, telefoon……schoenen, helm.. alles compleet. Om half 8 komen Ellen en Leon mij ophalen. Ik merk dat ik mega zenuwachtig ben. Tecklenburg ;(

Na bijna anderhalf uur rijden komen we aan bij de parkeerplaats waar ik al meerdere fietsers zie staan. Fiets van de auto, bidons in de houder….rondkijkend en rondlopend meerdere bekenden gezien. Iedereen wordt bij elkaar geroepen en we gaan beginnen. Ik fiets in de groep van Remco Veldhuis en wij vertrekken direct nadat Kanjers voor Kanjers ambassadeur en professioneel veldrijder Thijs van Amerongen met zijn groep is vertrokken. We pakken gelijk de eerste klim, even doorbijten en boven. De afdaling in om vervolgens verkeerd te fietsen. Weer terug ( dus een kleine extra klim) en vervolgens weer terug om eindelijk op de goede weg te zitten. Er volgen wat kleine klimmetjes en ik fiets lekker. Gewoon mijn eigen tempo. Leon die in de groep van Eddy Goosens achter ons fietst komt langs mij heen…..gaat het goed tante ?????
Even later fietst Leon in de groep van Remco en ik ben afgedaald naar de groep van Eddy. En in deze groep blijf ik de rest van de tocht. Veel klimmen, zware benen, maar ik voel me geweldig. Prachtige omgeving fantastisch weer. Wat wil je nog meer ????? ( tja beenspieren)
Eddy komt naast mij fietsen en probeert mij op nog meer positieve gedachten te brengen, dit lukt goed. Ik kom er wel….alleen duurt het bij mij wat langer. Als ik dan eindelijk boven aan kom is de groep compleet en stapt iedereen zijn fiets weer op. Ik kan geen rust moment vinden.
Remco komt naast mij fietsen en legt uit waarom deze interval training zo belangrijk is als voorbereiding op de Stelvio. Hij heeft gelijk….ik voel mijn benen alsof ik de Stelvio al aan het beklimmen ben. Als Thijs even later ook naar mij en Eddy toe fietst ( eigenlijk terug fietst) en aangeeft dat we zo 3 rondes gaan fietsen op hetzelfde stuk, geeft hij aan dat als ik twee rondes fiets ik mijn rustmoment dan even kan pakken. Daar word ik toch wel blij van. En zo geschied, na twee rondes stop ik, drink rustig mijn bidon leeg en eet mijn reep op.
De dag verloopt goed, ik heb het zwaar maar ben zo enorm aan het genieten. Eddy die eigenlijk de hele tocht naast mij fietst noem ik dan ook PT Eddy. We hebben lol (al scheld ik af en toe in mijzelf) en komen uiteindelijk overal boven. Na 3.39 uur fietsen, 66.9 km en 1005 HM komen we aan bij een Gaststätte waar iedereen samen komt. Voor de liefhebbers is er koffie en gebak. Ik ben zeker een liefhebber maar sla het af. Ellen wil ook graag weer naar huis maar moet ons eerst afzetten in Groenlo voordat ze naar Schiedam rijdt.

Ik bedank Eddy voor zijn geduld met mij. Hem zal ik naar waarschijnlijkheid niet meer zien, aangezien hij niet meegaat naar Italië. Thijs zit al op het terras (snelle jongen), Remco bedank ik voor de mooie dag en zijn uitleg over de interval training.
In de auto naar huis val ik na 5 minuten al in slaap, en word vlak voor Groenlo weer wakker. Ik ben kapot !!!!!!!!!!!!!!!!
MAAR…..ik heb het gedaan. Tecklenburg waar ik altijd zo tegenop zag. Remco noemt het dapper. En dat voelt goed.

THC dank jullie wel dat jullie deze geweldige dag met geweldige trainers voor ons hebben georganiseerd.
En ja, er moet nog veel getraind worden voordat we afreizen, maar deze mooie klim steek ik in mijn zak !!!!!!!!!!!!!!!!

Meer artikelen...

Super Kanjer sponsor

Kanjer sponsor

Sponsor